Nie było mnie chwilkę, momencik, sekundeczkę. Delektowałam się tym, co mnie spotkało, co do mnie przyszło, czym mnie obdarowano. Ostatni rok, te kilka miesięcy były metafizyczne. Cieszę się, że potrafiłam to odkryć, doznać i docenić. Stałam się bogatsza o wiele pięknych doświadczeń i zdarzeń. O wiele mądrych słów, które przeczytałam, widoków, które podziwiałam i smaków, których próbowałam. I szczęście zapukało małą rączką do drzwi i uśmiechnęło się najpiękniej pod słońcem.
wrz5
