O śmiałości

Cokolwiek możesz zrobić lub marzysz o tym, że możesz, zacznij to robić.

Śmiałość zawiera w sobie geniusz, magię i siłę”

Johann Wolfgang Goethe

Ciekawi świata?

Przeciętny człowiek nie jest specjalnie ciekaw świata. Ot, żyje, musi jakoś się z tym faktem uporać, im będzie to kosztowało mniej wysiłku – tym lepiej. A przecież poznawanie świata zakłada wysiłek, i to wielki, pochłaniający człowieka. Większość ludzi raczej rozwija w sobie zdolności przeciwne, zdolność, aby patrząc – nie widzieć, aby słuchając – nie słyszeć

Ryszard Kapuściński “Podróże z Herodotem”

Warto się uśmiechać

Nigdy nie przestawaj się uśmiechać, nawet jeśli jesteś smutny, ponieważ nigdy nie wiesz, kto może się zakochać w twoim uśmiechu.

Gabriel Garcia Marquez

Niewiele do szczęścia

Niewiele do szczęścia potrzeba: trochę piasku, morza, nieba…

Jan Izydor Sztaudynger

Trudna rzecz aforysty

Nie skostnieć, ale nie sflaczeć, trwać na posterunku, ale nie stać na miejscu, być giętkim, ale nieugiętym, być lwem czy orłem, lecz nie zwierzęciem, nie być jednostronnym, ale nie mieć dwóch twarzy, trudna rzecz!

Stanisław Jerzy Lec

Przyjemność a szczęście według Tatarkiewicza

Przyjemność ma się do szczęścia mniej więcej tak, jak drzewo do ogrodu: nie ma ogrodu bez drzew, ale drzewa, nawet w wielkiej ilości, nie stanowią jeszcze ogrodu.

Władysław Tatarkiewicz

Czytanie

Przyzwyczaić się do czytania książek, to zbudować sobie schron przed większością przykrości życia codziennego

William Somerset Maugham

F.Nietzsche o szczęściu

  Jeżeli szczęście, jeżeli gonitwa za nowym szczęściem w jakimś sensie jest tym, co żyjących trzyma przy życiu i pcha do życia, to spośród filozofów najwięcej racji ma bodaj cynik: szczęście zwierzęcia, cynika doskonałego, jest żywym dowodem słuszności cynizmu. Najmniejsze szczęście, jeśli tylko trwa nieprzerwanie i uszczęśliwia, to bez porównania więcej szczęścia niż szczęście największe, które zjawia się tylko jako epizod, poniekąd jak kaprys, szalony wybryk pośród morza zniechęcenia, niedosytu i wyrzeczeń.    Przy najmniejszym i przy największym szczęściu zaś istotą szczęścia jest zawsze jedno i to samo: umiejętność zapomnienia albo, mówiąc uczenie, zdolność odczuwania na sposób ahistoryczny, dopóki szczęście trwa. Kto nie umie przysiąść na progu chwili, puszczając całą przeszłość w niepamięć, kto nie jest zdolny trwać w miejscu jak bogini zwycięstwa, nie doznając zawrotu głowy ani lęku, ten nigdy nie dowie się, czym jest szczęście, a co gorsza nie uczyni nigdy nic, co uszczęśliwia innych.

Fryderyk Nietzsche

O pożytkach i szkodliwości historii dla życia

De vita beata

Siedząc przy kominku, przy lekturze „Myśli” Seneki, przeglądałam jego zapiski o szczęściu. 

„Życie szczęśliwe pozostaje w harmonii ze swoją naturą, lecz można je osiągnąć pod warunkiem, że umysł jest, przede wszystkim” zdrowy i nieustannie zachowuje zdrowie; następnie, że jest mężny i silny, dalej: niezwykle wytrzymały i dostosowany do okoliczności, dbały, bez przeczulenia, o swoje ciało i wszystko, co go dotyczy, jak również troskliwy i o inne rzeczy, które niosą porządek w życie, choć bez podziwu dla każdej z nich, a w końcu, że zamierza korzystać z darów Losu, lecz nie być ich niewolnikiem”

 

Seneka Młodszy

 

Niezmącona pogoda wewnętrzna to według stoicyzmu podstawa szczęśliwego życia. W czasach zawirowań, które dotykają nas mniej lub bardziej pogląd dosyć trudny do zaakceptowania. Trudny, lecz nie niemożliwy. Seneka mówił o szczęściu, którego jesteśmy świadomi, do którego nieprzypadkowo dochodzimy i z którego korzystamy. Wszystko zależy od naszej woli- to na jakim etapie jesteśmy i jak długo chcemy tam pozostać. Być Panem siebie, a nie niewolnikiem tego, co ześle los- to jest sztuka.  Stoicy mawiali „Nil admirari”- niczemu nie należy się dziwić – co nie oznacza pozostanie obojętnym wobec tego, co się dzieje, lecz nie poddawanie się emocjom, które mogą przysłonić nam rzeczywistość. Więc nie dziwmy się niczemu, wszystko już kiedyś było, a to co nowe, nie może nas złamać. I choć siedząc w pracy, oglądając „gadające głowy” w telewizji, czy czytając o kolejnych „osiągnięciach” rządzących czasem trudno jest osiągnąć stoicki spokój, warto chociaż spróbować. Wyjdzie nam na szczęście.

Nigdy nie jest za późno

 

„Jeśli kocham to, co robię

Wszystko jest w porządku,

Lecz jeśli nie,

Nigdy nie jest za późno,

Żeby to zmienić”

Paulo Coelho